تناجی
عرفی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۲۹

باز آ که فراق جان گداز آمده استاندیشهٔ مردنم فراز آمده است
باز آ که ز ناچشیده داروی وصالدردی که نرفته بود باز آمده است