رباعی شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به تضاد میان زاهد زشت و راهب نیکو اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر زاهد او را به سمت حرم نراند و راهب خوب او را از کنشت دور کند، حتی اگر از لذت‌های دنیوی خوار باشند، در نهایت هر کدام به سوی مقامات و مکان‌های مذهبی خود خواهند رفت؛ یکی به کعبه و دیگری به کنشت. این بیانگر تفاوت دیدگاه‌ها و مسیرهای معنوی است.
راهم ندهد سوی حرم زاهد زشتراند ز کنشت راهب نیک سرشت
هوش مصنوعی: مرا به سوی حرم زاهد بدجنس راهی نمیدهد، در حالی که راهب خوشخلق و نیکو، از مکان خود به من کمک می‌کند.
گر لذت خواریم بدانند، از رشکهم آن کشد به کعبه، هم این به کنشت
هوش مصنوعی: اگر ما در لذت زندگی کوچک شمرده شویم، از حسادت دیگران، هم کسانی به کعبه میروند و هم دیگرانی به کلیسا.