تناجی
عرفی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۴

مسجود ملایک دو تن از آب و گل استز آدم چو گذشت این نگار چگل است
گر هست تفاوتی همین باشد و بسکان حکم اله بود وین حکم دل است