رباعی شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به مشکلات و ناکارآمدی های عقل و علم اشاره دارد. آن را به ویرانی و بی‌سامانی تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که در بازار ناامیدی، با وجود انبوهی از مسائل، کالاها و ارزانی وجود دارد، اما در واقع ارزش و کیفیت واقعی وجود ندارد. به نوعی انتقاد به اوضاع اجتماعی و فرهنگی است.
معموری عقل فضلهٔ ویرانی ستسرمایهٔ علم خاک بی سامانی ست
هوش مصنوعی: وظیفه عقل، در حقیقت ناظر بر خرابیها و ویرانیهاست و ثروت واقعی علم، ناشی از نابسامانیها و بینظمیهایی است که در زندگی وجود دارد.
بازارچهٔ حیرت ما آبادان ستکافتاده متاع و غایت ارزانی ست
هوش مصنوعی: بازارچهٔ شگفتی ما پر رونق و شلوغ است، جایی که اجناس مختلف موجود است و قیمتها بسیار پاییناند.