رباعی شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به داستانی اشاره دارد که در آن سرنوشت (قضا) به مزرعه‌ای می‌رسد که در آن خاک از حرم بیرون آورده شده و در مکانی دیگر کاشته شده است. شاعر در نظر دارد که در پاسخ به افرادی که او را به چالش می‌کشند، بگوید "لبیک" (پاسخی مثبت و درازمدت) اما به صورت کنایه‌ای اشاره دارد که ممکن است از او انتظار دیگر گذاشته شود.
روزی که قضا به مزرعهٔ قسمت کشتخاکم ز حرم ببرد و در دیر سرشت
هوش مصنوعی: روزی مقدر بود که قسمت من را برداشت کنند و من را از سرزمین مقدس دور کنند و به مکان دیگری ببرند.
می خواست که در جواب ابنای کنشتگویم لبیک چون بگوید خشت
هوش مصنوعی: میخواست که وقتی فرزندان کنشت (مؤمنان) پاسخ او را دهند، با کلماتی مشابه بگوید «بله» همچنان که وقتی صحبت از ساخت و ساز به میان میآید، از خشت به عنوان مصالح استفاده میشود.