رباعی شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به تجربه‌ای از عشق و وصال اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در ارتباط خود با دوست، به سطوحی عمیق‌تر و پنهان‌تری از عشق رسیده است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را درک کند و هیچ نشانه‌ای از آغاز آن وجود ندارد. او تا حدی در عشق محو شده که خود دوست نیز به دنبالش می‌گردد و نمی‌تواند او را پیدا کند.
از وصل نهان ما که غماز نیافتانجام کسی ندیده آغاز نیافت
هوش مصنوعی: از پیوند پنهان ما هیچ‌کس خبر ندارد و هیچ‌کس نتوانسته است که این پیوند را به انتها برساند؛ زیرا هیچ‌کس آغاز آن را نیز نداشته است.
در دوست شدم محو به حدی که مراهم دوست طلب کرد و نشان باز نیافت
هوش مصنوعی: من به اندازهای در دوستی غرق شدم که حتی دوستانم شروع به جستجوی خودم کردند، اما نتوانستند مرا پیدا کنند.