تناجی
عرفی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۵۴

هر کس که سرش نه در گریبان فناستتا گردنش از فرق همه زخم جفاست
زآنروی که تا فوق گریبان عدم آمد شد سیل غم و سنگ بلاست