رباعی شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به شناسایی و یکسانی جوهر واقعی اشیاء اشاره می‌کند. او می‌گوید که ظواهر دنیوی، مانند سفال و یاقوت، به لحاظ معنوی یکسان هستند و معجزات و سحر نیز در ذات خود مشابه‌اند. اگر کسی به شناخت عمیق‌تری از روح بپردازد، متوجه می‌شود که زیبایی ظاهری بدن و زینت تابوت (سمبل مرگ) در واقع یکی هستند. به عبارتی، این اشعار بر اهمیت شناخت و معرفت روحی تأکید دارند و نشان می‌دهند که زیبایی‌های ظاهری تنها فریبنده‌اند.
ای آن که برت سفال و یاقوت یکی استاعجاز مسیح و سحر هاروت یکی است
هوش مصنوعی: ای کسی که خاک و جواهر برای تو یکسان است، معجزه مسیح و سحر هاروت نیز برای تو همانند است.
گر معرفت روح مجرد داریزیب تن و آرایش تابوت یکی است
هوش مصنوعی: اگر به حقیقت روحانی و معرفت عمیق دست یافتهای، تفاوتی بین زیبایی ظاهر و زینت یک تابوت وجود ندارد.