رباعی شمارهٔ ۶۳

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و عشق صحبت می‌کند. شاعر به باغی اشاره می‌کند که زیبایی‌اش از بهشت هم فراتر است، و عشق را به داغی تشبیه می‌کند که در واقع فریبی است. او می‌گوید که این زیبایی که تو داری، اصالت ندارد و او عشق واقعی را دارد که هنوز هم برایش ناراحت‌کننده و تنگ است.