رباعی شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عشقی پرشور و پر از دل‌نگرانی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که دلش بسیار ناآرام است و هر لحظه با اشاره‌ای جذاب به سمت خود کشیده می‌شود. اما از طرفی هشدار می‌دهد که به رنگ و بوی دنیا وابسته نشود، زیرا این دنیا مانند باغچه‌ای است که تنها شکوفه‌هایی بی‌ثمر دارد. در واقع، شاعر تأکید می‌کند که دلبستگی به دنیا و زیبایی‌های ظاهری، نتایجی ناپایدار و بی‌فایده دارد.
عرفی دل ما بسی پریشان نظر استهر دم هوسش به غمزه ای راهبر است
هوش مصنوعی: دل ما همیشه در حال آشفتگی است و هر لحظه دلباختهی زیباییهایی است که به شیوهای فریبنده توجه ما را جلب می‌کند.
زنهار به رنگ و بوی دنیا مگروکاین باغچه را شکوفه ای بی ثمر است
هوش مصنوعی: احتیاط کن که به زیباییها و جذابیتهای دنیوی دل نبندی، چرا که این باغچه‌ای که میبینی، فقط ظاهری زیبا دارد وثمرهای ندارد.