تناجی
عرفی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۷۷

عرفی که قدم در دهن تیشه نهداز بس غم دل بر دل غم پیشه نهد
تا تحت الثری فرو شود، گر نه مدامبار دل خود به دوش اندیشه نهد