رباعی شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به نقش عرف و عادت‌های اجتماعی اشاره می‌کند که افراد را به سمت بی‌عفتی و هرزگی سوق می‌دهند. او همچنین اشاره می‌کند که دیدن فرد محبوبش، باعث می‌شود احساسات و اندیشه‌هایش دچار تنگی و محدودیت شود، اما در عین حال این فرد با ابروهایش به او درسی از گشایش و آزادی می‌دهد.
عرفی که به هرزه گردیم خو می داددیدم که عنان به یار خوش رو می داد
هوش مصنوعی: من متوجه شدم که در میانسالی به خاطر لذتهای بیهوده و کمارزش به سمت انحطاط کشیده شدم، اما در عین حال، احساس خوبی را در کنار محبوب خوشچهره تجربه میکنم.
از بهر دل اندیشهٔ تنگی می کردتعلیم گشادگی به ابرو می داد
هوش مصنوعی: به خاطر دلش در مورد فکرهای محدودش تأمل میکرد و به نوعی آموزش میداد که چگونه میتواند از طریق ابرو و حالت چهرهاش به دیگران احساس گشادهدستی و وسعت قلب را منتقل کند.