رباعی شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به شدت از دوری محبوبش رنج می‌برد و در نتیجه خواب‌هایش نیز تحت تأثیر این هجران پژمرده می‌شوند. دل او بدون لبان محبوبش به مانند شرابی بی‌طعم و بی‌روح شده است. همچنین، بدون دیدن چهره محبوب، مانند گلی در فصل سرد خزان، احساس می‌کند که زندگی‌اش و شادی‌اش به خاطر غم و آه او پژمرده و گرفته شده است.
در دیدهٔ هجر خواب پژمرده شوددل بی لبت از شراب پژمرده شود
هوش مصنوعی: در چشم من، به خاطر دوری از تو، خوابها پژمرده می‌شوند و دل بی تو از غم، مانند شرابی بیمزه و بیحالت میگردد.
بی روی تو چون گل ز دم سرد خزاناز آه من آفتاب پژمرده شود
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، مانند گلی در سرمای پاییز، آه من باعث میشود که آفتاب نیز پژمرده و بی‌روح شود.