رباعی شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: اشعار بیانگر این است که عشق و احساسات عمیق انسان نمیتواند به سادگی تغییر کند و بیخبر از درون دچار دگرگونی شود. حتی اگر بهشت و خوشبختی در دسترس باشد، امید واقعی نمیتواند از دل انسان بیرون بیاید و به تحقق بپیوندد.
عرفی دل ما کیش دگرگون نکنددریوزه جز از درون پر خون نکند
هوش مصنوعی: دل ما را کسی تغییر شکل نمیدهد، مگر آنکه از عمق وجود و با درد و رنج واقعی تغییر کند.
سامان بهشت اگر در این کوچه کشیدامید سر از دریچه بیرون نکند
هوش مصنوعی: بهشت هرچند که در این کوچه گام بزند، امیدی نیست که سر از در بیرون آورد.