رباعی شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر اشاره می‌کند که وجود او همواره با زندگی و جانش پیوند دارد و از آلودگی‌ها به دور است. او به بررسی زمان‌های زندگی‌اش پرداخته و به این نتیجه رسیده که هر لحظه خواب که می‌گذرد، بهتر از زمان‌های دیگر است. به طور کلی، این اشعار به ارزش و شیرینی لحظات زندگی می‌پردازند.
آنم که تنم همیشه از جان به بودآلایش دامنم ز دامان به بود
هوش مصنوعی: من کسی هستم که همیشه وجودم از روح و زندگی پاک است و آلودگی‌ها به سراغ من نمیآیند.
اوقات حیات خویش را سنجیدمهر وقت که در خواب گذشت آن به بود
هوش مصنوعی: من زمان‌های عمرم را بررسی کردم و فهمیدم هر وقتی که در خواب سپری شده، بهتر از زمانهایی است که بیدار بودهام.