رباعی شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات میگوید که کسی که عشق را با خود حمل کند، با ناکامی و از دست دادن هم برخورد خواهد کرد. حتی اگر به او شوق و شادی بدهند، این عاطفه و عشق آنقدر عمیق است که او از حالت مستی و سرخوشی فراتر میرود و به درکی عمیقتر میرسد.
آن کس که لوای عشق بر دوش آیدبا نیستی ابد هم آغوش آید
هوش مصنوعی: هر کسی که عشق را با خود به دوش میکشد، میتواند با عدم و نبود همیشه همراه شود.
گر صور دمند و گر مسیحا آرنداین کشته نه مستی ست که با هوش آید
هوش مصنوعی: اگر سرها را به دم بکشند و یا مانند مسیح بیایند، این کشته به خاطر مستی نیست که به هوش برمیگردد.