رباعی شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تضاد بین شادی و غم اشاره می‌کند. او می‌گوید که لذت زندگی با مشکلاتی آمیخته شده و غم، زیبایی و آرامش دل را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین، شاعر از عشق صحبت می‌کند و به دردسرهای ناشی از آن اشاره می‌کند که به نوعی از وجود انسان و طبیعت او ناشی شده است.
ای عیش به آلایشت آمیخته اندوی غم ز صفای سینه ات ریخته اند
هوش مصنوعی: ای شادی، در لذتهای تو چیزهایی را مخلوط کردهاند و غم، از پاکی دل تو کم شده است.
ای عشق عجب درد سرشتی، پیداستکز آب و گل منت بر انگیخته اند
هوش مصنوعی: ای عشق، چه درد و مصیبتی را به وجود آوردهای! به وضوح مشخص است که تو از آب و خاک به وجود آمدهای و با این حال، چقدر بار سنگینی بر دوش ما نهادهای.