رباعی شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ساغری اشاره می‌کند که عشق از آن ناشی شده و بیان می‌کند که هیچ‌کس را نمی‌توان یافت که به این ادعا توجه نکند. او می‌گوید اگر از جرعه‌ای از این عشق بر زمین بریزد، دریای عظیمی از آن تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. به نوعی، شاعر بر اهمیت و عمق عشق تأکید می‌کند و تأثیر آن را در دنیای اطرافش نشان می‌دهد.
بر ساغر من که عشق از او نشأه بردحد نیست کسی را که به دعوی نگرد
هوش مصنوعی: برای لیوان من که عشق از آن نشات گرفته، هیچ حد و مرزی وجود ندارد؛ کسی که به دعوی میپردازد، نمیتواند به آن دست یابد.
از جرعهٔ خویش اگر به خاک افشانمدریای محیط از او به کشنی گذرد
هوش مصنوعی: اگر از نوشیدنی خود بر زمین بریزم، دریا از این کار من متاثر نمیشود و به مسیر خود ادامه می‌دهد.