رباعی شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: شاعر به حرم میرود تا ایمانش را تقویت کند و از افرادی که دچار کفر شدهاند، دلشکسته است. به او میگویند که به دیر برود، جایی که سنگ سیاه را به عنوان جواهری ارزشمند میشناسند و معبودهای آنجا برایش مهمتر از کفر است.
رفتم به حرم که درد ایمان دانندمعموری دل ز کفر ویران دانند
هوش مصنوعی: به آرامگاه رفتم تا بگویم که درد ایمان چیست، و میدانستم که دلهای پُر از کفر را ویران میبینند.
گفتند برو به دیر کاین سنگ سیاهقدر گهرش صنم تراشان دانند
هوش مصنوعی: گفتند که برو به معبد، زیرا این سنگ سیاه ارزشش به اندازه گوهر است و صنعتگران مجسمه سازی آن را میشناسند.