رباعی شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: این بیتها به بیان حالتی از فردی میپردازد که به واسطهٔ جلوههای ظاهری و معنوی، رنگ و هویت خود را از دست داده و به بیرنگی دچار شده است. او از مشکلات و تشتتهای درونیش رنج میبرد و به نوعی احساس میکند که ایمانش مورد هجوم قرار گرفته و شرافت او خدشهدار شده است. در نهایت، به نظر میرسد که او به عشق و تعلقات دنیوی وابسته شده و این مسأله او را پریشان کرده است.
تا رنگ من از شراب رهبان کردندبی رنگی ام آبروی ایمان کردند
هوش مصنوعی: وضعیت من را با شراب عشق تغییر دادند و به خاطر بیرنگیام، عزت و اعتبار ایمانم را حفظ کردند.
صوفی بت هستیم به صد پاره شکستدردا که تعلقم پریشان کردند
هوش مصنوعی: من یک درویش هستم که به دلایل زیادی دچار درد و شکست شدهام. ای کاش تعلقات و وابستگیهایم مرا آشفته نمیکردند.