رباعی شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات و آرزوهای خود صحبت می‌کند. او می‌خواهد که شراب همت و تلاشش را مست کند و به او امید بدهد. اگر به دست کسی دست بزند که غیر از او است، اینقدر قوی است که با شمشیرش آن دست را قطع کند. به طور کلی، این اشعار بیانگر عزم و اراده‌ی قوی شاعر است.
خوش آن که شراب همتم مست کندآوازهٔ امید مرا پست کند
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که نوشیدن شراب، او را سرمست کند و باعث شود که امیدهایش کمتر و ناچیز به نظر برسد.
گر دست زنم به کام، در دست دگرشمشیر دهم که قطع آن دست کند
هوش مصنوعی: اگر یکی از دستهایم را برای رسیدن به خواستهام دراز کنم، دست دیگرم را با شمشیر میزنم تا آن را قطع کند.