شمارهٔ ۳ - ستایش
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف حالات دل و احوالات خود می‌پردازد. او از فتنه‌ای که در جهان ایجاد شده و از درد جدایی و غم هجران سخن می‌گوید. او به عشق و شکر و وصل اشاره می‌کند و احساس می‌کند که ناگهان به دردی جدید دچار شده است. در ادامه، گفتگویی بین او و یک شخص دیگر شکل می‌گیرد که شخص دوم به او بشارت می‌دهد که آینده‌ای خوش و وصالی در پیش است. شاعر از دلایل این امیدواری می‌پرسد و شخص دوم با اشاره به نشانه‌ها، او را اطمینان می‌دهد که دنیا به مدد عشق و محبت متحول خواهد شد. در نهایت، شاعر شادی و شکر برای بازگشت همای دولت و دین را ابراز می‌کند و از خوشحالی و طرب در این زمان شاد سخن می‌گوید.
نشسته بودم ودی در وثاق می گفتمچه فتنه بود که ایام در جهان انداخت
هوش مصنوعی: نشسته بودم و در حال فکر کردن بودم که چه حادثهای باعث شد که دوران مختلفی در جهان به وجود بیاید.
چه درد بود که هجر همای دولت و دینبجان عافیت اندوز همگنان انداخت
هوش مصنوعی: هجران و جدایی از خوشبختی و دین، به راستی چه دردی است که به جان آرامشطلبان و دوستداران میزند.
غرور عشرت و تقصیر شکروصل این بودکه کار مابدعای سحرگهان انداخت
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که غرور و لذتهای دنیوی و کوتاهی در سپاسگزاری و ارتباط با معشوق سبب شد که ما در ساعتهای خاص و سحرآمیز دچار اشتباهات و نقایص شویم.
من اندرین غم و اینداستان درد افزایکه ناگهان خردم دست در میان انداخت
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از غم و درد شدید خود سخن می‌گوید. او در حال تجربهای ناگهانی و غیرمنتظره است که به شدت بر او تاثیر گذاشته و ذهنش را درگیر کرده است.
چه گفت گفت ای که فخر دودمان سخنبگوکه خود چه گمانت در اینگمان انداخت
هوش مصنوعی: ای کسی که به خانوادهات مینازی، صحبت کن و بگو که خودت چه تصوری داری که دیگران در این مورد چه فکر میکنند.
ز جای جستم و دردم بپاسخش گفتمخود آنکه فرقت او آتشم بجان انداخت
هوش مصنوعی: از جایی برخاستم و دردی که داشتم را با صدای بلند بیان کردم. گفتم آن کسی که جداییاش آتش در وجودم انداخته، خود اوست.
جواب داد که آسوده باش و خاطر جمعکه آید آنکه ترا هجرش از توان انداخت
هوش مصنوعی: جواب داد که آرام باش و خیالت راحت باشد، زیرا کسی که دوریاش تو را به زحمت انداخته، به زودی برخواهد گشت.
بگفتمش ز کجا داری این بشارت گفتز صد علامتم اقبال در مظان انداخت
هوش مصنوعی: به او گفتم این خبر خوش را از کجا آوردهای. پاسخ داد که از نشانههای فراوانی است که نشاندهنده خوشبختی من است.
فلک که در سفر ازرخش او جدا نشدیهمان بگردش معهود اوعنان انداخت
هوش مصنوعی: آسمان که در سفر از چهره او جدا نشده، همانطور که به دور او میچرخد، مهار را به دست گرفته است.
جهان که سایه نشین کلاه دولت بودبمهر اوست که تابندگی برآن انداخت
هوش مصنوعی: دنیا که تحت سلطه و مدیریت قدرت قرار دارد، به خاطر محبت و تاثیر اوست که روشنایی و درخشندگی به خود گرفته است.
قضا که رشته نظم جهان دوتا میخواستعنان مژده سوی ناظم جهان انداخت
هوش مصنوعی: زمانی که تقدیر خواست نظم کل جهان را به دو بخش تقسیم کند، فرمان و نشانهی این کار را به دست ناظم جهان سپرد.
عنان گرم شتابش که بهر سجده شاههزارا شهب و ادهم بهر مکان انداخت
هوش مصنوعی: عصبانی و با سرعت به سرعت پیش میرود تا جایی را برای سجده به پیشوایی بزرگ فراهم کند و در هر جایی که لازم باشد، سوارکاران رنگین و سیاه را به اطراف میفرستد.
سران درگه شه تهنیت کنان گویندکه خویش رابچه شوقی بر آستان انداخت
هوش مصنوعی: مقامات و بزرگان دربار شاه با شادی و تبریک میگویند که عزیزانشان از شوق و علاقه، بر درگاه او حاضر شدهاند.
هزار شکر هزاران هزار شکر که بازهمای دولت و دین ره بر آشیان انداخت
هوش مصنوعی: بسیار سپاسگزارم که بار دیگر خوشبختی و نعمتها بر سرزمین ما سایه افکنده و راهی به سوی آرامش و امنیت فراهم آمده است.
دراین خجسته زمان کز نشاط آمدنتقضا لباس طرب دربر زمان انداخت
هوش مصنوعی: در این زمان پرخوشی، وقتی که شادی و نشاط ورود تو به وجود آمد، سرنوشت لباس خوشی را به تن زمان پوشاند.
کراست غم زچنین آستان که از شادیکلاه را نتواند برآسمان انداخت
هوش مصنوعی: کسی که در این مکان احساس غم کند، نمیتواند از شادی به حدی برسد که کلاهی را به آسمان پرتاب کند.