شمارهٔ ۱۶ - قدرت طبع
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رد شدن سخنانش از سوی گربیت (شاعر یا نقاد) اشاره می‌کند و از این موضوع خجالت نمی‌کشد چون خود را از خجالت آزاد می‌داند. او می‌گوید که عدم پذیرش او به دلیل این است که گربیت درک درستی از شعرش ندارد. شاعر تأکید می‌کند که اگر شعرش به طور طبیعی در دل گربیت جا نمی‌گیرد، این مشکل از خود اوست و نه از پایه‌های شعرش. همچنین اشاره می‌کند که ارزش‌های واقعی شعر و هنری که خلق کرده، به سادگی قابل فهم نیست.
سخن شناسا گربیت بنده رد کردیخجل مباش که منهم ز خجلتم آزاد
هوش مصنوعی: اگر کسی که با کلمات آشناست و سخن را میفهمد، تو را مورد انتقاد قرار دهد، از خجالت نترس، چون من هم از شرم خودم رها شدهام.
ترا قبول نیفتاد ناقبولی آنباین دلیل که گفتی مرا قبول افتاد
هوش مصنوعی: تو نتوانستی مرا بپذیری، زیرا به دلیل این که گفتی من را پذیرفتهای، پس خودت را نپذیرفتی.
اگر بطبع توبیتی زبنده جا نگرفتنه شعر من بدونی طبع تست کج بنیاد
هوش مصنوعی: اگر شعر من در دل تو جا نمی‌گیرد، بدان که مشکل از خود شعر نیست، بلکه از طبیعت و سلیقه تو است که به درستی شکل نگرفته است.
هم از خوشابی و غلطانی است گوهر کاننمی تواند برسطح مستقیم استاد
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که زیبایی و لطافت گوهر (جواهر) به ویژگیهای خاص آن بستگی دارد و نمیتواند به سادگی بر روی سطح صاف و یکنواخت قرار بگیرد. به عبارتی دیگر، ویژگیهای خاص و منحصر به فرد گوهر باعث میشود که نتواند به راحتی در فضای ساده و بدون جذابیت قرار گیرد.