غزل شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر دعوتی است به جشن و سرور و ملاقات با معشوق. شاعر به عاشقان و سرخوشان میگوید که زمان وصال و لقا فرا رسیده و نداهایی از آسمان شنیده میشود. او از شراب آتشین و خوشحالی سخن میگوید و از ساقی میخواهد که در این لحظههای شیرین حضور یابد. شاعر احساس میکند که زندگی و هستیاش وابسته به وجود معشوق است و میخواهد از زیباییها و نغمههای خوش آهنگ لذت ببرد. او از معشوق میخواهد که با نغمهها و آواهای خوشش، همه را سرمست و شاد کند. در نهایت، او به آرامش و سکوت میرسد و از عنایت خداوندی سخن میگوید.
ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقااز آسمان آمد ندا کای ماهرویان، الصلا
هوش مصنوعی: ای عاشقان، زمان وصال و دیدار فرارسیده است. از آسمان ندا میآید که ای چهرههای زیبا، بیایید و پاسخ دهید.
ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامنکشانبگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما
هوش مصنوعی: ای خوشحالها، خوشحالها، طرب و شادی فرا رسیده است و دامن خود را گرفته است. ما در زنجیر او گرفتاریم و او نیز دامن ما را در دست دارد.
آمد شراب آتشین ای دیو غم، کنجی نشینای جان مرگاندیش رو ای ساقی باقی درآ
هوش مصنوعی: شراب گرم و پرحرارت آمده، ای غم که مانند یک دیو گوشهای نشستهای، ای جان! به مرگ فکر نکن و برو، ای ساقی، بیدرنگ وارد شو.
ای هفت گردون مست تو ما مهرهای در دست توای هست ما از هست تو در صد هزاران مرحبا
هوش مصنوعی: ای آسمان هفتگانه که مسحورت هستیم، ما تنها مهرههایی در دستان تو هستیم. وجود ما، وابسته به وجود تو است و از آن خوشحالی و شادمانیهای بینهایت تقدیم میکنیم.
ای مطرب شیریننفس هر لحظه میجنبان جرسای عیش زین نه بر فرس بر جان ما زن ای صبا
ای مطرب و نواگر خوشصدا بخوان (و زنگوله را تندتر بنواز) ای جان، زین را بر اسب (تن) بنه و بتاز و ای صبا بر جان ما بوَز و جان ما را باطراوتتر بگردان.
ای بانگ نای خوشسمر در بانگ تو طعم شکرآید مرا شام و سحر از بانگ تو بوی وفا
هوش مصنوعی: ای نای خوشنوا، صدای تو برای من مانند طعم شیرین شکر است. در هر صبح و شب، بوی وفا و صداقت از نواهای تو به مشامم میرسد.
بار دگر آغاز کن آن پردهها را ساز کنبر جمله خوبان ناز کن ای آفتاب خوشلقا
هوش مصنوعی: بار دیگر شروع کن و آن پردهها را به راه بینداز، با همهی خوبان ناز و کرشمه کن، ای آفتاب خوشچهره.
خاموش کن پرده مدر سغراق خاموشان بخورستار شو ستار شو خو گیر از حلم خدا
هوش مصنوعی: خاموش کن پردهٔ مدر، سیر و سلوک خاموشان را تجربه کن و تحت تأثیر خداوند قرار بگیر؛ زیرا او دلیری و صبر را به تو میبخشد.