غزل شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: این شعر به طور کلی در مورد عشق و جستجوی حقیقت است. شاعر از معشوقش می‌خواهد که به زندگی‌اش برگردد و کارهای عقلانی و منطقی را کنار بگذارد. او تشبیهاتی را به کار می‌برد، مانند تیر و کمان، برای بیان احساسش. او به عشق و تغییرات آن اشاره می‌کند و از بام به عنوان نماد جان و زندگی یاد می‌کند. همچنین به بهار و نور صبح به عنوان نمادهای نویدبخش زندگی اشاره دارد. در نهایت، او به جست و جوی حقیقت و نشانه‌ها می‌پردازد و به وجود یک مردی اشاره می‌کند که در جستجوی جواب‌هاست، در حالی که باید خود به حقیقت نزدیک شود.
بیا ای جان نو داده جهان راببر از کار عقل کاردان را
هوش مصنوعی: ای جان تازه و زندگیبخش، بیا و این دنیا را از دست عقل و اندیشهی زیرک نجات بده.
چو تیرم تا نپرانی نپرمبیا بار دگر پر کن کمان را
هوش مصنوعی: اگر میخواهی مرا از این وضعیت رها کنی، باید به من فرصت دیگری بدهی تا دوباره تلاش کنم و به اوج برسم.
ز عشقت باز تشت از بام افتادفرست از بام باز آن نردبان را
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، کارهایم به هم ریخته و از پایه سقوط کرده است. حالا باید دوباره آن نردبان را که به من کمک میکرد تا بالا بروم، برایم بیاورند.
مرا گویند «بامش از چه سوی است؟»از آن سویی که آوردند جان را
هوش مصنوعی: مرا میپرسند که بام خانهات از کدام طرف است؟ من میگویم از همان سمتی که جانم را به من آوردهاند.
از آن سویی که هر شب جان روان استبه وقت صبح بازآرد روان را
هوش مصنوعی: از طرفی که هر شب روح به دنیا میآید، در صبح دوباره روح را بازمیگرداند.
از آن سو که بهار آید زمین راچراغ نو دهد صبح آسمان را
هوش مصنوعی: زمانی که بهار فرا رسد، زمین با رنگ و بویی تازه زنده میشود و صبح آسمان نیز نور و روشنی جدیدی را به ارمغان میآورد.
از آن سو که عصایی اژدها شدبه دوزخ برد او فرعونیان را
هوش مصنوعی: از آنجا که عصا تبدیل به اژدها شد، او فرعونیان را به دوزخ برد.
از آن‌سو که تو‌را این جست و جو خاستنشان خود اوست می‌جوید نشان را
هوش مصنوعی: از آن طرف که تو بهدنبال او هستی، خود او را طلب می‌کند و نشانهاش را می‌جوید.
تو آن مردی که او بر خر نشسته استهمی‌پرسد ز خر این را و آن را
هوش مصنوعی: شما آن شخصی هستید که فردی بر روی الاغ نشسته و از شما درباره موضوعات مختلف سوال می‌کند.
خمش کن کاو نمی‌خواهد ز غیرتکه در دریا درآرد همگنان را
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا او نمی‌خواهد از حسادت به دیگران آسیب بزند، مانند کسانی که در دریا غرق میشوند.