غزل شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت‌های عشق و جنبه‌های روحانی آن اشاره می‌کند. او از زیبایی محبوبی سخن می‌گوید که جان را جذب می‌کند و به سمتی می‌کشاند که فرد بخواهد وجود خود را فدای آن کند. عشق در این شعر به عنوان نیرویی تغییردهنده معرفی شده و بیان می‌شود که انسان در عشق می‌تواند از خود گذشت کند و به حقیقت والاتری برسد. شاعر همچنین به اهمیت ایمان و محبت در دل اشاره کرده و توصیه می‌کند که انسان باید در جستجوی ایمنی و آرامش درون خود باشد و از قضاوت‌های دنیا دور بماند. نهایتاً، او بر لزوم خاموشی و تفکر در دل تاکید دارد، چون دل مکانی است که ایمان در آن جای دارد.
دیدم رخ خوب گلشنی راآن چشم و چراغ روشنی را
هوش مصنوعی: چهره زیبا و دلربای آن گلستان را دیدم، که مانند چشم و روشنی نورانی است.
آن قبله و سجده گاه جان راآن عشرت و جای ایمنی را
هوش مصنوعی: آن مکان که جان سرشار از عشق را به سجده میآورد و محلی که آرامش و خوشبختی را برای او به ارمغان میآورد.
دل گفت که جان سپارم آن جابگذارم هستی و منی را
هوش مصنوعی: دل گفت که برای عشق، جانم را فدای آنجا کنم و تمام وجود و خودم را در آنجا رها کنم.
جان هم به سماع اندرآمدآغاز نهاد کف زنی را
هوش مصنوعی: روح من نیز به شوق و وجد آمد و شروع به کف زدن کرد.
عقل آمد و گفت من چه گویماین بخت و سعادت سنی را
هوش مصنوعی: عقل به تردید افتاد و نتوانست چیزی بگوید دربارهٔ این بخت و خوششانسی که نصیب افرادی خاص شده است.
این بوی گلی که کرد چون سروهر پشت دوتای منحنی را
هوش مصنوعی: این عطر گلی که در فضا پیچیده، مانند سرو زیبا و خوش قامت بر دو خط منحنی نشسته است.
در عشق بدل شود همه چیزترکی سازند ارمنی را
هوش مصنوعی: در عشق، همه چیز می‌تواند دگرگون شود و حتی چیزهایی که به نظر میرسند غیرممکناند، ممکن میشوند.
ای جان تو به جان جان رسیدیوی تن بگذاشتی تنی را
هوش مصنوعی: ای عشق، تو به مرتبهای از حیات رسیدی که جان من به تو پیوسته است و برای این پیوستگی، بدنم را رها کردهام.
یاقوت زکات دوست ما راستدرویش خورد زر غنی را
هوش مصنوعی: دوست ما مانند یاقوت ارزشمند است، و درویش از او بهرهمند می‌شود، در حالی که فرد ثروتمند از طلا خبری ندارد.
آن مریم دردمند یابدتازه رطب تر جنی را
هوش مصنوعی: زن مریم که در درد و رنج است، به میوهای تازه و شیرین دست مییابد.
تا دیده غیر برنیفتدمنمای به خلق محسنی را
هوش مصنوعی: اگر چشم کسی به چیز دیگری نافتد، نگذار به محبوبان و نیکان نظر کند.
ز ایمان اگرت مراد امنستدر عزلت جوی ایمنی را
هوش مصنوعی: اگر از ایمان واقعی خود آرامش و امنیت میخواهی، به دوری گزینی و انزوا پناه ببر.
عزلت گه چیست خانه دلدر دل خو گیر ساکنی را
هوش مصنوعی: مکان خلوت کجا است؟ جایی که دل در آن جای دارد و کسی که در آن سکونت دارد.
در خانه دل همی‌رسانندآن ساغر باقی هنی را
هوش مصنوعی: در دل انسان، همیشه یادگارهای ارزشمندی از عشق و محبت وجود دارد که درک و احساس عمیق را به همراه دارند.
خامش کن و فن خامشی گیربگذار تو لاف پرفنی را
هوش مصنوعی: سکوت کن و هنر سکوت را بیاموز، کنار بگذار ادعای دانش و فن آوری را.
زیرا که دلست جای ایماندر دل می‌دارمؤمنی را
هوش مصنوعی: زیرا که دل مکانی برای ایمان است، من نزد مؤمنی ایمان را نگهداشتهام.