غزل شمارهٔ ۲۷۳
هوش مصنوعی: این شعر، ابراز احساسات شاعر نسبت به محبوب و دوستش است. شاعر از پیوند و ارتباطش با محبوب سخن می‌گوید و تمام لحظاتی را که دوری از او باعث عذابش شده، به یاد می‌آورد. او به زیبایی‌های محبوب اشاره می‌کند و احساس شگفتی و شوقش را بیان می‌کند. همچنین، عواطفی چون عشق، دلتنگی و آرزوی وصال در این شعر به وضوح دیده می‌شود. به طور کلی، شعر به عشق و ارتباط عمیق انسانی اشاره دارد که در آن دوری و نزدیکی به محبوب احساسات متضادی را خلق می‌کند.
طال ما بتنا بلاکم یا کرامی و شتنایا حبیب الروح این الملتقی اوحشتنا
هوش مصنوعی: ما شبها بدون تو میگذرانیم، ای نیکان و دلباختگان، و ای محبوب جان ما، این دیدارها برای ما دلتنگی و غم به همراه دارد.
حبذا شمس العلی من ساعه نورتنامرحبا بدر الدجی من لیله ادهشتنا
هوش مصنوعی: چه خوب است که خورشید بزرگ علی، ما را در این ساعت روشن کرده است. خوش آمدی ای ماه شبزندهدار که از شب ما را شگفتزده کردهای!
لیس نبغی غیرکم قد طال ما جربتناما لنا مولا سواکم طال ما فتشتنا
هوش مصنوعی: ما جز شما به کسی نیاز نداریم، زیرا زمان زیادی را در کنار شما گذراندهایم و هیچ سرپرستی جز شما نداریم. مدتهاست که ما را آزمایش کردهاید.
یا نسیم الصبح انی عند ما بشرتنییا خیال الوصل روحی عند ما جمشتنا
هوش مصنوعی: ای نسیم صبح، هنگامی که خبرم کردی، من در کجا هستم؟ ای خیال وصال، روح من در کجا که با تو همراه شدم؟
یا فراق الشیخ شمس الدین من تبریزناکم تری فی وجهنا آثار ما حرشتنا
هوش مصنوعی: ای دوری شیخ شمسالدین از تبریز ما، چقدر در چهره ما آثار آنچه را که کاشتیم میبینی؟