غزل شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت از اهل بهشت برای خواندن منشور و درک زیبایی‌های آن اشاره دارد. شاعر به توصیف حورهای بهشتی می‌پردازد که عشق‌شان به شدت می‌درخشد و زیبایی آن‌ها در شب و روز نمایان است. همچنین به ماه کامل و زیبایی‌های بهشت و نشاط حاکم بر آن اشاره می‌کند. شاعر از باده‌ای که در دور و برشان موجود است صحبت می‌کند و از حاضران می‌خواهد که از آن بخورند و صفای بهشت را تجربه کنند. این شعر تصویری زیبا و شگفت‌انگیز از بهشت و لذایذ آن را به تصویر می‌کشد.
ایه یا اهل الفرادیس اقرؤا منشورناو ادهشوا من خمرنا و استسمعوا ناقورنا
هوش مصنوعی: ای اهل بهشت، منشور ما را بخوانید و از شراب ما شگفتزده شوید و صدای ناقوس ما را بشنوید.
حورکم تصفر عشقا تنحنی من نارهلو رات فی جنح لیل او نهار حورنا
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جذابیت حوریان اشاره دارد که در عشق غرق شدهاند و ممکن است اگر در تاریکی شب یا روشنایی روز بر آتش عشق‌شان بیفتند، متوجه شوند که چه احساسی دارند. حوریان به نحوی فرشتهوار و دلربا توصیف شدهاند که دلها را به خود جذب میکنند و عشق را تجربه میکنند.
جاء بدر کامل قد کدر الشمس الضحیفی قیان خادمات و استقروا دورنا
هوش مصنوعی: ماه کامل به دنیا آمده و مانند روز روشن، خورشید صبح را تحت تاثیر قرار داده است. در حالی که کنیزان در حال خدمت هستند و ما در خانهمان آرامش داریم.
الف بدر حول بدری سجدا خروا لهطیبوا ما حولنا و استشرقوا دیجورنا
هوش مصنوعی: ای دل، به دور چراغی چون ماه، سجده کن و دلها را پاک کن. آنچه در اطراف ماست، خوشبو و معطر است؛ بیایید از دلهای تیره و تار خود روشنی بگیریم.
قد سکرنا من حواشی بدرهم اکرم بهماستجابوا بغینا و استکثروا میسورنا
هوش مصنوعی: ما از لب حاشیههای دلانگیز جان گرفتهایم، آن‌ها با محبت ما پاسخ دادند و در آرزوهایمان افزودهاند.