غزل شمارهٔ ۲۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به وصف عشق و زیبایی می‌پردازد و بر ارتباط عمیق میان عاشقان تاکید دارد. شاعر به چالش‌هایی که عشق به همراه دارد اشاره می‌کند و از قدرت عشق در تغییر دل‌ها سخن می‌گوید. او همچنین به زیبایی‌های خاصی می‌پردازد که در وجود محبوبه‌اش وجود دارد. شاعر در نهایت بر اهمیت عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها تأکید می‌کند و محبوبش را به عنوان خورشیدی درخشان معرفی می‌کند که دشواری‌های عشق را تسهیل می‌کند.
یا من بنا قصر الکمال مشیدالا زال سعدا بالسعود مؤیدا
هوش مصنوعی: ای کسی که به زیبایی و کمال، قصر بلند و زیبایی را بنا کردهای، و همواره شادیها و خوشبختیها به تو مدد میرسانند.
هز القلوب و ردها بصدودهفغدا دماء العاشقین مبددا
هوش مصنوعی: جوانان در دلهایشان عشق را احساس میکنند و وقتی که به خودشان میآیند، خون دل عاشقان به جای هدر رفتن، به خاطر عشق و احساساتشان جاری میشود.
یا ساکنین محال العشق فی قلقتظنون ان العشق یترککم سدا
هوش مصنوعی: ای ساکنان سرزمین عشق! در تردید و اضطراب به سر میبرید، آیا میاندیشید که عشق شما را بیپناه رها خواهد کرد؟
لا و الذی حاز الملاحه و البهاو لم یبق للعشاق حیلا و لا یدا
هوش مصنوعی: به خداوندی که زیبایی و جذابیت را در اختیار دارد، سوگند که برای عاشقان هیچ چارهای باقی نمانده است و هیچ راهی ندارند.
و ذلک شمس الدین مولا و سیداو تبریز منه کالفرادیس قد غدا
هوش مصنوعی: این جمله به ستایش شخصیتی به نام شمس الدین می‌پردازد و او را مانند یک رهبر یا آقا معرفی می‌کند. به تصویر کشیدن تبریز به عنوان مکانی شبیه به بهشت، به زیبایی و اهمیت آن اشاره دارد. به طور کلی، این متن نشاندهنده احترام و ارادت به شمس الدین و نشانههای عالی تبریز است.