رباعی شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: غزل به زیبایی حال و هوای نوشیدن شراب را توصیف می‌کند. شاعر به وضوح اشاره دارد که نوشیدن شراب، گوهر وجود او را شفاف و ناب کرده است. این نوشیدن به حدی روی او تأثیر گذاشته که تمام وجودش در می غرق شده و او نیز در این حال سرمست و شاداب است. به طور کلی، این شعر به لذت و تأثیر شراب در زندگی و روحیات انسان می‌پردازد.
از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ماآمد به فغان ز دستِ ما ساغر ما
هوش مصنوعی: به خاطر شراب سرخ و باارزش، گوهر وجود ما به تنگی نفس افتاده و به این دلیل، ما از دست خودمان ناراحت و نگران هستیم.
از بس که همی خوریم می بر سر میما در سر می شدیم و می در سر ما
هوش مصنوعی: به خاطر نوشیدن زیاد، ما آنقدر غرق در شراب شدهایم که گویی شراب در وجود ما نفوذ کرده است.