تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۹

از خاک ندیده تیره ایامان رااز دور ندیده دوزخ آشامان را
دعوی چکنی عشق دلارامان رابا عشق چکار است نکونامان را