رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، حسرت و تنهایی در میانه شب و در دریای نامشخص بیان شده است. شاعر به تصویر کشتی و غم اشاره میکند که در این دریای وسیع غرق میشوند، ولی همه اینها به لطف و فضل خداوند است.
افسوس که بیگاه شد و ما تنهادر دریائی کرانهاش ناپیدا
هوش مصنوعی: وحشتناک است که در این ساعت دیر وقت، ما تنها در دریایی هستیم که ساحلش را نمیبینیم.
کشتی و شب و غمام و ما میرانیمدر بحر خدا به فضل و توفیق خدا
هوش مصنوعی: ما در دریای خداوند با کمک و رحمت او، در حال سفر و عبور از شب و تاریکیها هستیم.