رباعی شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این چند بیت شاعر به دوستی و عشق خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر جا که دوستش پا بگذارد، او را به آغوش می‌کشد. همچنین از احساسات عاشقانه سخن می‌گوید و نمی‌تواند عالم و زیبایی‌های دیگر را ببیند مگر اینکه دوستش را در دل داشته باشد. در واقع، در عشق حقیقی، دیدن محبوب از همه چیز مهم‌تر است.
ای دوست به دوستی قرینیم تراهرجا که قدم نهی زمینیم ترا
هوش مصنوعی: ای دوست، ما به دوستی با تو پیوند خوردهایم؛ هر جا که قدم بگذاری، زمین را زیر پایت میگشاییم.
در مذهب عاشقی روا کی باشدعالم تو ببینیم و نه بینیم ترا
در عشق، آیا درست است؟ همه چیزهایی که افریدیو ببینیم اما تو ای که خالق همه افریده ها هستیو نبینیم