رباعی شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به او رحم کند و به زحمت‌هایش پایان دهد. او از محبوب درخواست می‌کند که زیبایی و رنگی را که خود می‌داند به زندگی او بیاورد. همچنین، شاعر از محبوبش می‌خواهد که به جای مکرها و فریب‌هایی که از دیگران آموخته، تنها یک فریب مختص به خودش را به کار برد. به طور کلی، این شعر به احساسات عاشقانه و درخواست‌های شاعرانه اشاره دارد.
جانا به هلاک بنده مستیز و بیارنگی که تو دانی تو برآمیز و بیا
هوش مصنوعی: عزیزم، از تو میخواهم که به خاطر بندهات خشمگین نشوی و بیایی تا با رنگی که تنها تو میدانی، حالت را تغییر دهی و به پیش من بیایی.
ای مکر در آموخته هرجائی رایک مکر برای من درانگیز و بیا
هوش مصنوعی: ای کسی که در فریبکاری مهارت داری، یک فریب برای من بچین و بیا.