تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۵۲

تنبور چو تن تن برآرد به نوازنجیر در آن شود دل بی‌سر و پا
زیرا که نهان در زهش آواز کسیمی‌گوید او که جسته همراه بیا