رباعی شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی زیبا و با شکوه از رحمت و کرامت الهی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که ما مانند عطر خوشبو، وجودی لطیف و روحانی داریم و از جسم و بدن فراتر هستیم. همچنین به کرامت و بخشش پروردگار اشاره می‌کند که ما را می‌بخشاید و دوباره به حالت اولیه‌مان باز می‌گرداند.
ما أطیَبَ ما ألَذَّ ما أحلاناکُنّا مُهَجاً و لَم نَکُن أبْداناً
هوش مصنوعی: ما از بهترین چیزها، روح و جان را داریم و نه تنها به جسم و بدن محدود هستیم.
إنْ شاءَ بِنا کَرامَهً مولانایَعْفُو و یُعیدُنا کَما أبْدانا
هوش مصنوعی: این شعر به معنای این است که لطف و بخشش مولا (خداوند) شامل حال ما میشود و او ما را به حالت اولیه‌مان باز می‌گرداند، همانگونه که ما را خلق کرده است.