رباعی شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس عمیق و حیرت‌آور عشق اشاره دارد. او می‌گوید که در دلش شب و روز، یک نوع سوز و اشتیاق وجود دارد که عجب است. در عشق، تفاوتی بین شب و روز وجود ندارد، زیرا دیدگان عاشق تنها به زیبایی‌ها و احساسات می‌نگرند و جدایی‌ای بین این دو مفهوم نمی‌بینند.
شب گشت درین سینه چه سوز است عجبمی‌پندارم کاول روز است عجب
هوش مصنوعی: در دل شب چه آتش و هیجان عجیبی وجود دارد! من فکر میکنم این حال و هوا مانند آغاز روز است و شگفتانگیز است.
در دیدهٔ عشق می‌نگنجد شب و روزاین دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب
هوش مصنوعی: در نگاه عاشق، نه شب وجود دارد و نه روز. این نگاه عاشقانه، چیزی فراتر از آنچه او میبیند، میفهمد و بسیار شگفتانگیز است.