رباعی شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر شادی و آزادی شاعر از غم جدایی است. او امشب به وصال معشوق رسیده و با خوشحالی در کنارش میچرخد و از دل درخواست میکند که صبح با خود غمها و جداییها را به همراه نیاورد.
هستم به وصال دوست دلشاد امشبوز غصهٔ هجر گشته آزاد امشب
هوش مصنوعی: امشب با دوستم هستم و خوشحالم و از اندوه دوری او رهایی یافتهام.
با یار بچرخم و به دل میگویمیارب که کلید صبح گم باد امشب
هوش مصنوعی: من با محبوبم بگردم و در دل از خدا میخواهم که صبح هرگز نیاید و شب ادامه پیدا کند.