رباعی شمارهٔ ۱۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع افرادی اشاره میکند که از بدی و ناپسندی دیگران دوری میکنند. او به شخصی اشاره میکند که از خطاها و بیادبیهای کسانی که به او نزدیکاند میگریزد. شاعر تأکید میکند که این فرد با توجه به ویژگیهای نیک خود، نباید به آنچه که در اطرافش میگذرد بپردازد و از سیاهی و بدیها دوری کند.
آن شه که ز چاکران بدخو نگریختوز بیادبی و جرم صد تو نگریخت
هوش مصنوعی: آن پادشاهی که از خدمتگزاران بدرفتار دوری کرد و از بیاحترامی و خطاهای تو نیز گذشت، در حقیقت دارای سیرتی نیکو است.
او را تو نگوی لطف، دریا گویشبگریخت ز ما دیو سیه او نگریخت
هوش مصنوعی: او را نمیتوانی لطف و محبت بنامید، دریا به خاطر او از ما دور شده و آن دیو سیاه نیز از او فرار نکرده است.