تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۳۷

آن شب که ترا به خواب بینم پیداستچون روز شود چو روز دل پرغوغاست
آن پیل که دوش خواب هندستان دیداز بند بجست و پای آن پیل کراست