رباعی شمارهٔ ۱۴۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی قدرت و تأثیر صدای انسان است. شاعر معتقد است که آواز انسان می‌تواند آرامش‌بخش باشد و دل‌های رنج‌کشیده را تسکین دهد. او از شنوندگان می‌خواهد که صدای خود را بلند کنند تا کسانی که در مقام قدرت و مسئولیت هستند، تحت تأثیر قرار گیرند و به مردم توجه کنند.
آواز تو ارمغانِ نفخ صور استزان قوتِ هر دلی که بس رنجور است
هوش مصنوعی: آواز تو مانند هدیهای است که از دمیدن در صور ناشی میشود و به همین خاطر برای هر دل آزرده و رنجوری قوت و آرامش میآورد.
آواز بلند کن که تا پست شوندهرجا که امیر و هر کجا مأمور است
هوش مصنوعی: بلند صحبت کن تا هر جا که رئیس و مأمور هستند، تحت تأثیر قرار بگیرند و کارهایشان مختل شود.