رباعی شمارهٔ ۱۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که انسانها با دیدن و تجربیات از دیگران میتوانند یاری بگیرند، اما در عین حال به موضوعاتی چون نیک و بد آگاهی دارند. در نهایت، شاعر بیان میکند که هرکسی که بیخود نیست، زیر فشار و چالشهای زندگی قرار دارد.
از دیدن اغیار چو ما را مدد استپس فرد نهایم و کار ما در عدد است
هوش مصنوعی: وقتی که از حضور دیگران یاری میگیرم، دیگر تنها نیستم و کارهایم به حساب میآید.
از نیک و بد آگهیم و این نیک و بد استهردل که نه بیخود است زیر لگد است
هوش مصنوعی: ما از خوبی و بدی آگاهیم و میدانیم که هر کسی که از خود بیخود نیست، تحت فشار زندگی قرار دارد.