رباعی شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از دل آشفته و غوغای درونی خود سخن می‌گوید که جانش را به شدت درگیر کرده است. همچنین به عشق و شوقی اشاره دارد که وقتی معشوق (زهره) آتش عشق او را می‌بیند، بلافاصله از او دوری می‌کند و می‌گریزد. این تصاویر نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات و لحن ناامیدی هستند.
افکند مرا دلم به غوغا و گریختجان آمد و هم از سر سودا و گریخت
هوش مصنوعی: دلِ من در شلوغی و هیاهو غوطهور شد و جانم به شدت از این حال و هوای عاطفی فرار کرد.
آن زهرهٔ بی‌زهره چو دید آتش منبربط بنهاد زود برجا و گریخت
هوش مصنوعی: وقتی آن دختر زیبا که هیچ جذابیتی ندارد، آتش عشق مرا دید، به سرعت بر سازم نواخت و سپس فرار کرد.