رباعی شمارهٔ ۱۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به طواف و دورزدن دور خانه دوست (خدا) اشاره می‌کند و از شوق و حالی که برای رسیدن به صبح در خانه دوست دارد سخن می‌گوید. او با اشاره به اینکه کاسه سرش در دست پیمانه دوست است، به وابستگی و رابطه عمیق خود با دوست و عشق الهی اشاره می‌کند.
امشب منم و طواف کاشانهٔ دوستمیگردم تا بصبح در خانهٔ دوست
هوش مصنوعی: امشب من در دور خانهٔ محبوبم میچرخم و تا صبح در کنار او خواهم بود.
زیرا که بهر صبوح موسوم شده استکاین کاسهٔ سر بدست پیمانهٔ اوست
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که به دلیل چند صباحی که در زندگی داریم، باید از آن بهرهبرداری کنیم و لحظات را گرامی بداریم، چرا که کاسهی سر ما در دست سرنوشت و زمان است و ما فقط مهمان این دنیا هستیم.