رباعی شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارند که خواجه شرق (شاعر یا شخصیتی مهم) از روشنایی و معارف الهی برخوردار است. نور و دانش او از سرچشمه ازل می‌خیزد، در حالی که انسان‌ها معمولا از روی قیاس و استدلال سخن می‌گویند. در واقع، دانش او از تجربه و بینش عمیق به دست آمده و این تفاوتی مهم است.
ای بنده بدان که خواجهٔ شرق اینستاز ابر گهربار ازل برق اینست
هوش مصنوعی: ای بندگان، بدانید که پروردگار شرق، همان چشمهٔ فیض و نعمت است و در واقع این نور و روشنی، از ابرهای پربار همیشگی نشأت میگیرد.
تو هرچه بگویی از قیاسی گوییاو قصه ز دیده می‌کند فرق اینست
هوش مصنوعی: هرچه تو بگویی بر اساس قیاس و استدلال است، اما او داستانش را از تجربیاتش میسازد و این تفاوت اصلی است.