رباعی شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: این بیت شعر به افرادی اشاره دارد که تنها به ظاهر و جسم خود اکتفا کرده‌اند و غافل از حقیقت وجودی خود هستند. شاعر هشدار می‌دهد که در درون انسان، جان و دوستی نهفته است. او تأکید می‌کند که حقیقت وجود انسان شامل مغز و احساساتش است و باید از ظواهر (تن) و احساسات (حس) فراتر رفت تا به حقیقت واقعی دست یافت.
ای بی‌خبر از مغز شده غره بپوستهشدار که در میان جان داری دوست
هوش مصنوعی: ای کسی که فقط ظاهر را میبیند و به آن مغرور شدهای، بدان که در درون تو جان و وجودی هست که دوست واقعی در آن قرار دارد. هشدار که به پوستهی ظاهری اکتفا نکن.
حس مغز تنست و مغز حست جانستچون از تن و حس و جان گذشتی همه اوست
هوش مصنوعی: حس و درک وجود تو، مانند مغز، نشاندهنده جان توست. زمانی که از قالب جسم، احساسات و جان خود فراتر بروی، در واقع به یک حقیقت واحد و فراگیر میرسی.