رباعی شمارهٔ ۱۹۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس خلسه و مستی ناشی از نوشیدن شراب اشاره می‌کند. او می‌گوید که این شب به او مستی نمی‌دهد و بی‌خوابی‌اش بی‌دلیل نیست. همچنین او خوابش را چون ملکانی می‌بیند که در آسمان پرواز می‌کند و دلیل این خواب را این می‌داند که جسم او در پایین، بر زمین نیست و در عوالم بالاتر سیر می‌کند.
ای شب ز می تو مر مرا مستی نیستبیخوابی من گزاف و سردستی نیست
هوش مصنوعی: ای شب! من از شراب تو هیچ مستی ندارم. بیخوابی من نه بی‌دلیل است و نه سطحی.
خوابم چو ملک بر آسمان پریده‌ستزیرا جسدم بسی درین پستی نیست
هوش مصنوعی: خوابم مانند پرندهای در آسمان است، زیرا جسم من دیگر در این زمین و پستی قرار ندارد.