رباعی شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عدم وجود عقل و خرد در میان مردم اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر به دنبال موی خود باشی، در حقیقت به چیزی دست نخواهی یافت. او به نوعی بیان می‌کند که روزگار آمد و هر چیزی که فروخته شد، مقابل آفتاب رسوا شده و حقیقت‌ها در نهایت آشکار می‌شود.
ای عقل برو که عاقلی اینجا نیستگر موی شوی موی ترا گنجانیست
هوش مصنوعی: ای عقل، برو که در اینجا کسی عاقل نیست. اگر بخواهی موهایت را بشوی، بیهوده است.
روز آمد و روز هر چراغی که فروختدر شعلهٔ آفتاب جز رسوا نیست
هوش مصنوعی: روز به وجود آمد و هر چراغی که فروش رفته در نور آفتاب دیگر خجالتآور است.