تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۲۰۹

این عشق شهست و رایتش پیدا نیستقرآن حقست و آیتش پیدا نیست
هر عاشق از این صیاد تیری خورده استخون میرود و جراحتش پیدا نیست