تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۲۱۰

این غمزه که می‌زنی ز نوری دگر استو اندیشه که می‌کنی عبوری دگر است
هرچند دهن زدن ز شیرینی اوستاین دست که می‌زنی ز شوری دگر است